Hinubog mula sa iyong sinapupunan
Hagalpak ng barilan
Ilan ba sa hibla mo ang lumisan
Sa lupit ng kapangyarihang ngayo’y matitikman

Chorus:
Harinawa Mindanao
Ihasik sa iyong kanlungan ang magiting na alingawngaw
Ng makabayang batingaw
Paglaya mo’y isigaw, kasabay ng aking hiyaw

Unti-unting pinapatay ang sindi ng katahimikan
Sisilyaban ang ningas ng karahasan
Pakinggan ang banta ng karimlan
Mga titik nito ay kamatayan

Hinubog mula sa iyong sinapupunan
Hagalpak ng barilan
Ilan ba sa hibla mo ang lumisan
Sa lupit ng kapangyarihang ngayo’y matitikman

(Chorus)

Harinawa Mindanao
Paglaya mo’y ipagtagumpay
Sa tatak ng retasong pula

At tulad ng iba ay nagmamahal din
Kahit malayo ay liliparin
Upang pag-ibig mo’y iparating
Sa rosas ng ‘yong paningin

Korus
Ako’y nagagalak at tayo’y magkasama
Sa bawat pangarap sa piling ng masa
Magkahawak-kamay sa pakikidigma
Para sa isang lipunang malaya

At kung mayroong unos at bagyong dumating
At tatag ng pag-ibig nati’y subukin
Sa isa’t-isa’y hindi hihiwalay
Digma’y ipagtatagumpay
…At sa isang pag-ibig na tunay at dakila

Korus
Ihimlay mo ang musmos na katawan at isip
At bukas paggising mo may bago nang daigdig
Sa pait at kirot ng paghihiwalay
May ginhawa’t tamis ng laya’t tagumpay

Tulog na, tulog na mahal naming anak
Nanay at tatay mo’y maglalayag
Sa dahas ng panaho’y makikidigma
Upang mundo mo’y maging payapa

Ihimlay mo ang musmos na katawan at isip
At bukas paggising mo may bago nang daigdig
Pagbalik ng nanay at tatay mong giliw

Katuparan ng pangarap na pag-iisang dibdib
Ang bigkis ng pagsumpang magsasama habambuhay
Anuman ang dumating, sa hirap at ginhawa
Magkahawak ang kamay sa pakikipagdigma

Ang pinag-isang pangako na di maghihiwalay
Sa lahat ng pagsubok tayo ay laging magkaramay
Hanggang ang pagmamahal ay yumabong at tumibay
Sa lahat ng panahon tayo’y magtatagumpay

Sariwa ba ang hangin
Na aking lalanghapin
Malinis ba ang tubig
Sa uhaw ko’y papatid

Sana’y ligtas ang mundong daratnan (gagalawan)
Sana’y masigla ang kapaligiran
Pagkai’y sapat, malusog na katawan
At isang masayang tahanan

Korus
Pagkat ako ay bahagi
Ng susunod na salinlahi
Isang bagong binhi ng pag-asa
Magtutuloy ng kasaysayan
Dudugtong sa nakalipas
Lilikha ng isang bagong bukas

Mainit ba ang yakap
Pagmamahal ba’ng sapat
Ang sasalubong sa araw
Ng aking pagdating

Sa patuloy na paglipas ng ating panahon
Tila ba may binubulong ang pagkakataon
Di ko maintindihan kahit nagkaganun
Laman ka ng isip ko saan man naroroon

Korus
Habang tumatagal damdamin ko sa’yo
Ay parang isang binhing sumibol sa puso ko
Ang katangian mo ang nagpunla nito
Sana ay diligin ng pag-ibig mo

Ngunit di ko alam paano ihahayag
Sa isang katulad mo pintig ng puso ko
Nadarama ko ba’y nadarama mo rin?
Nadarama ko ba’y nadarama rin?

Sunod kitang nakita doon sa pagawaan
Ako ay humanga sa nakitang kasipagan
Naalala ko pa ang pagkalinga mo sa kapwa manggagawa
At hangaring paglaya

Korus
Ang awit mo ay awit ko, ang hirap mo ay hirap ko
Ang buhay mo’t pakikibaka ay niyakap ko na din
Ang landas mong tinatahak ay tinahak ko na din
At ang sarili’y dahan dahang nilimot

May panahong nagduda di’t pinanghinaan ng loob
Ngunit ang pag ibig ko sa iyo’y sadyang matibay na moog
Sinubok na ng panahon mga pasakit at unos
Galos at sugat ng daloy ng kasaysayan

Baduy mang pakinggan at korning aminin
Pero ang totoo mahal talaga kita
Baduy man sa iba at korni man sa kanila
Pero aaminin ko
Mahal na mahal kita!

Mahabang panahon din kitang hinanap hanap
Ng muli kang masilayan ay dun sa puso ng kanayunan
At ako’y minulat mo sa kaapiha’t paglaban
Ng mga maralitang mamamayan (magsasaka)

Ngayon tayo ay narito at muli nang magkasama
Dama ko ang kahirapan sa kabila ng iyong ngiti
Ngunit ‘wag kang mag-alala, kasama mo ako
Sa pag-awit ng bagong bukas

Ang paglimot ay hindi madali
At sa puso ay masakit mahapdi
Ngunit ang mahalaga’y buhay tayo
May bukas pang naghihintay

Korus
Kahit ganun ang nangyari
Sa isip ko’y di maiwawaksi
Masasaya nating mga sandali
Ay di na ba maibabalik?

Kahit ano pa ang dumating
Sana’y di naglaho ang pagtingin
Sana’y di tayo nagkahiwalay
Magkasama habambuhay

At kung tayo ay muling magkita
Nang hindi natin sinasadya
Sana’y ituring mong kaibigan ako
Kahit saan pa magtagpo

Di sana nagkalayo tayong dalawa
Sana’y pagkakasundo ang naging pasya

Kung bandang huli ay tayo pa rin
Ang laman ng isip at damdamin
At sigaw ng puso ng isa’t-isa
Tayo’y muling magsimula

Ito ang tinuran ng nagkukunwang banal
At tunay na kapos sa pagmamahal
Ito ang tinuran ng nagkukunwang matuwid
Na ang puso’t damdami’y manhid

Korus
Ngunit tayong dalawa’y nagmamahalang lubos
Hangarin sa isa’t-isa’y tapat
Ipaglalaban nati’t panlalait bibiguin
Mapanghusgang mundo’y babaguhin

Sabi nila’y di tayo magiging masaya
Sa isang pagtitinginang di tama
Di raw kaaya-aya sa mata ng may-likha
Kasalanan daw ating ginagawa

Ito ang tinuran ng nagkukunwang marangal
Na s’yang yumuyurak sa ‘ting dangal
Ito ang tinuran ng nagkukunwang malinis
Na puno ng dumi ang isip